ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 4

Ocenę niepożądanych zdarzeń i kliniczne badania laboratoryjne przeprowadzono na każdej wizycie studyjnej podczas leczenia i w okresie obserwacji. Zdarzenia niepożądane zgłaszano od momentu rozpoczęcia badania do rozpoczęcia leczenia do 30 dni po podaniu ostatniej dawki. W trakcie badania zebrano dane dotyczące poważnych zdarzeń niepożądanych. Punkty końcowe skuteczności
Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna (poziom RNA HCV w osoczu <25 IU na mililitr) 12 tygodni po zakończeniu leczenia. Głównym celem obu badań była ocena nie mniejszej częstości występowania utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 12. tygodniu po leczeniu w każdej grupie badawczej, w porównaniu z historyczną częstością z telaprewirem i peginterferonem-rybawiryną wśród wcześniej nieleczonych pacjentów z odpowiednią podgenotypem HCV. . Read more „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 4”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 3

Projekty badań. Pacjenci z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), genotypem 1a (badanie PEARL-IV) lub genotypem 1b (badanie PEARL-III) i bez marskości wątroby zostali losowo przydzieleni do otrzymywania rybawiryny (1000 lub 1200 mg na dobę w zależności od masy ciała) lub odpowiadającego placebo przez 12 tygodni. Wszyscy pacjenci otrzymywali ABT-450 z rytonawirem (ABT-450 / r) – mijalwir (w dawce raz na dobę 150 mg ABT-450, 100 mg rytonawiru i 25 mg ombitaswiru) i dazabuwirem (250 mg dwa razy na dobę ) przez 12 tygodni. Pacjenci w obu badaniach poddawani byli stratyfikacji zgodnie z genotypem IL28B (CC vs. non-CC) i losowo przydzielani w stosunku 1: 2 (badanie genotypu 1a) lub stosunku 1: (badanie genotypu 1b) do otrzymywania rybawiryny dwa razy dziennie do masy ciała (1000 mg na dobę, jeśli masa ciała wynosiła <75 kg i 1200 mg na dobę, jeśli masa ciała wynosiła> 75 kg) lub pasujące do placebo przez 12 tygodni. Wszyscy pacjenci otrzymywali otwarte ABT-450 / r-ombratvir (w dawce raz na dobę 150 mg ABT-450, 100 mg rytonawiru i 25 mg ombitaswiru) i dasabuwirem (250 mg dwa razy na dobę) przez 12 tygodnie (ryc. 1). Read more „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 3”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 2

Dlatego bardzo ważne jest zidentyfikowanie pacjentów, którzy mogliby być z powodzeniem leczeni bez stosowania rybawiryny. ABT-450, inhibitor protezy 3 / 4A niestrukturalnej HCV (NS3 / 4A) podaje się z rytonawirem (ABT-450 / r) w celu zwiększenia poziomów i okresu półtrwania ABT-450 w osoczu, co pozwala na dawkowanie raz na dobę. Ombazasawir (ABT-267) jest inhibitorem kompleksu replikacji NS5A HCV, a dazabuwir (ABT-333) jest inhibitorem polimerazy NS5B nienukleozydowym. Wszystkie trzy czynniki wykazują silną aktywność przeciwko genotypowi HCV in vitro.23 W randomizowanym, kontrolowanym badaniu fazy 2b, schemat dawkowania ABT-450 / r, ombitaswiru i dasabuwiru z rybawiryną, podawany przez 12 tygodni, był skuteczny w leczeniu uprzednio nieleczonym. pacjenci z infekcją HCV o genotypie 1.18 Ponadto, u wszystkich 25 pacjentów z zakażeniem genotypem 1b leczonych bez rybawiryny stwierdzono niewykrywalne poziomy HCV RNA 24 tygodnie po zakończeniu terapii.
Na podstawie tych danych zaprojektowano dwie oddzielne próby fazy 3 w celu oceny roli rybawiryny w leczeniu pacjentów z zakażeniem genotypem 1a lub 1b. Oceniliśmy skuteczność i bezpieczeństwo 12-tygodniowego schematu leczenia złożonymi ABT-450 / r-ombagrawiru i dazabuwiru z rybawiryną lub bez niej u wcześniej nieleczonych pacjentów bez marskości wątroby, którzy mieli zakażenie genotypem 1a HCV (badanie PEARL-IV) lub zakażenie genotypem 1b (Badanie PEARL-III). Read more „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z lub bez Ribavirin dla HCV AD 2”

Oparta na Tenofowirie profilaktyczna profilaktyka zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 9

W jakościowym badaniu pomocniczym przeprowadzonym równolegle wśród losowo wybranych uczestników badania VOICE w Johannesburgu pojawiły się spójne tematy: nieznana skuteczność produktów, ich identyfikacja z zakażeniem wirusem HIV oraz brak wsparcia społecznego dla udziału w badaniu.11 Mogą to być niektóre z czynniki, które zniechęcają do konsekwentnego stosowania badanych produktów. Po trzecie, nasze odkrycia kontrastują z wynikami innych badań. W badaniu Partnerzy PrEP redukcja ryzyka nabycia HIV-1 wśród kobiet niezakażonych HIV-1 wyniosła 71% z TDF i 66% z TDF-FTC.2 Przyczepność była dobra; było to prawdopodobnie ułatwione dzięki przyjęciu par serodiscordantów, ujawnieniu statusu zakażenia wirusem HIV wśród par oraz wzajemnemu zaangażowaniu partnerów w używanie produktu.18 Uczestnicy GŁOS, którzy najprawdopodobniej byli przyzwyczajeni, byli podobni pod względem wieku i stanu cywilnego , do kobiet w badaniu Partnerzy PrEP. W próbie CAPRISA 004 podanie perykalne 1% żelu TFV wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka zarażenia HIV-1 o 39% (95% CI, od 6 do 60) .9 Skuteczność była związana z przyleganiem ocenianym przez siebie raportowanie, liczba aplikatorów i stężenie TFV w płynie szyjno-pochwowym.19 Obecnie badane jest podoponowe podawanie 1% żelu TFV w afrykańskim konsorcjum Follow-on na badania Tenofoviru (FACTS) 001 w Południowej Afryce.
Zaobserwowaliśmy jeden przypadek oporności (mutacja M184V) u uczestnika grupy produktów aktywnych, który przeszedł serokonwersję 11 miesięcy po przyjęciu. Zgłoszono pięć przypadków oporności u uczestników grup produktów aktywnych w badaniach profilaktyki przedawkowania; wszystkich pięciu uczestników zapisano podczas ostrego zakażenia HIV-1.1-3 W badaniu FEM-PrEP trzy przypadki oporności M184I / V wystąpiły w ciągu 12 tygodni po przyjęciu do grupy TDF-FTC; badacze nie mogli wykluczyć, że uczestnicy byli zarażeni w chwili rekrutacji. 6 W badaniu VOICE nabyta oporność była rzadkością, co można wyjaśnić przez konsekwentnie niską, a nie przerywaną, przynależność do badanego produktu. Read more „Oparta na Tenofowirie profilaktyczna profilaktyka zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 9”