Kompleksowa, integratywna analiza genomowa glejaków rozproszonych niższego stopnia

Rozproszone glejaki o niskim i pośrednim stopniu zaawansowania (które razem tworzą niższe glejaki, klasy II i III Światowej Organizacji Zdrowia) mają wysoce zmienne zachowanie kliniczne, którego nie można odpowiednio przewidzieć na podstawie klasy histologicznej. Niektórzy są bezwolni; inni szybko przechodzą do glioblastoma. Niepewność pogłębia zmienność obserwowana w diagnostyce histopatologicznej. Mutacje w IDH, TP53 i ATRX oraz kodowanie ramek chromosomów 1p i 19q (kodowanie 1p / 19q) uznano za klinicznie istotne markery glejaków niższego stopnia. Metody
Przeprowadziliśmy analizy genomewidów 293 glejaków niższego stopnia od dorosłych, zawierających sekwencję egzemiczną, liczbę kopii DNA, metylację DNA, ekspresję RNA informacyjnego, ekspresję mikroRNA i ekspresję ukierunkowanego białka. Dane te zostały zintegrowane i przetestowane pod kątem korelacji z wynikami klinicznymi.
Wyniki
Nieuprawnione grupowanie mutacji i danych z platform RNA, DNA-kopii i platform DNA-metylacyjnych ujawniło zgodną klasyfikację trzech silnych, nienakładających się, prognostycznie znaczących podtypów glejaka niższego stopnia, które zostały wychwycone dokładniej przez IDH, 1p / 19q, i Status TP53 niż przez klasę histologiczną. Pacjenci, którzy mieli glejaki niższego stopnia z mutacją IDH i kodonem 1p / 19q, mieli najkorzystniejsze wyniki kliniczne. Ich glejaki zawierały mutacje w CIC, FUBP1, NOTCH1 i promotorze TERT. Prawie wszystkie glejomy niższego stopnia z mutacjami IDH i bez kodowania 1p / 19q miały mutacje w TP53 (94%) i inaktywacji ATRX (86%). Ogromna większość glejaków niższego stopnia bez mutacji IDH miała aberracje genetyczne i zachowanie kliniczne uderzająco podobne do tych, które stwierdzono w pierwotnym glejaku.
Wnioski
Integracja danych o genomewidach z wielu platform nakreśliła trzy klasy molekularne glejaków niższego stopnia, które były bardziej zgodne z IDH, 1p / 19q i stanem TP53 niż z klasą histologiczną. Głębokie glejaki z mutacją IDH miały kodowanie 1p / 19q lub zawierały mutację TP53. Większość glejaków niższego stopnia bez mutacji IDH było molekularnych i klinicznie podobnych do glejaka. (Finansowane przez National Institutes of Health.)
Wprowadzenie
Wideo
Integracyjna analiza genomowa glejaków rozproszonych niższego stopnia.
Rozproszone glejaki o niskim i pośrednim stopniu złośliwości (Światowa Organizacja Zdrowia [WHO] klasy II i III, zwane dalej glejakami niższego rzędu) (patrz Glosariusz) to nowotwory naciekowe, które pojawiają się najczęściej w półkulach mózgowych dorosłych i obejmują gwiaździaki, oligodendrogliomy i oligoastrocytomy.1,2 Ze względu na wysoce inwazyjny charakter całkowite wycięcie neurochirurgiczne jest niemożliwe, a obecność resztkowego guza powoduje nawrót i złośliwy przebieg, chociaż w bardzo zmiennych odstępach czasu
[więcej w: bortezomib, hologramy els, polcortolon ]

Powiązane tematy z artykułem: bortezomib hologramy els polcortolon