Duze zreszta analogiczna „walke przeciwienstw” mozna by wykryc i w koncepcjach Freuda

Duże zresztą analogiczną walkę przeciwieństw można by wykryć i w koncepcjach Freuda, tylko że tu przeciwieństwo -zachodzi pomiędzy libido a cenzurą, stanowiącą wyraz norm i poglądów przejętych przez jednostkę od jej środowiska społecznego powstałyby choćby przy porównywaniu organizmu z samochodem, nie mówiąc o żółwiach elektronowych. Poza tym byłoby ono równoznaczne z twierdzeniem, że postępowanie istot żywych nie jest wywoływane przez czynniki zewnętrzne, co niewątpliwie nie jest słuszne. Podkreśla to szczególnie mocno odruchowa teoria zachowania się, zapoczątkowana jeszcze przez Sieczenowa (L M. Sieczenow, 1952). Zgodnie z tą teorią organizm żywy jest ściśle włączony w środowisko, tworzy z nim -pewnego rodzaju jedność, a zasadnicze przyczyny zachowania się tkwią – tak właśnie jak przy klasycznych odruchach – poza nim są nimi takie alb inne bodźce zewnętrzne. A więc różnica pomiędzy ciałami martwymi a żywymi organizmami jak zakładają refleksolodzy, nie leżałaby w odmienności czynników dynamizujących, bo ruch jednych i drugich wymaga pewnego popchnięcia z zewnątrz, różny byliby tylko: 1) sposób, w jaki reagują one na owo popychanie (np. popchnięcie kuli wywołuje na ogół ruch w kierunku pchnięcia, analogiczne podrażnienie zwierzęcia może wywołać agresję z jego strony) oraz 2) rodzaj czynników popychających (bodźcami dla zachowania się mogą być wszelkie czynniki, dla których odbioru zwierzę posiada narządy zmysłowe). Wydaje się jednak, że czysto odruchowa teoria zachowania się (np. refleksologia Bechterewa czy behawioryzm Watsona), przy całej jej słuszności, wymaga pewnego uzupełnienia, wprowadzonego zresztą przez samego Pawłowa, a tak często zapoznawanego przez tzw. pawłowistów. Gdy mówimy, że czynnikami wywołującymi zachowanie się zwierzęcia czy człowieka są bodźce, np. wzrokowe, słuchowe, węchowe, termiczne itd. , nasuwa się od razu pytanie: dlaczego te czynniki pobudzają organizm do ruchu? Pawłow przyjął, że dzieje się to z powodu istnienia tzw. zasadniczych tendencji organizmu, które powstają pod wpływem podrażnienia z zewnątrz lub ad wewnątrz i kierują życiem zwierząt i ludzi (por. np. 1. P. Pawłow, 1952, s. 490). Na przykład pod wpływem braku pożywienia ujawnia się tendencja ukierunkowująca organizm na szukanie pożywienia, w wyniku zaś działania hormonów płciowych – tendencja ukierunkowująca organizm na osobnika innej płci itp. W psychologii odpowiednikiem tego ujęcia jest stosowane w niej pojęcie potrzeby: Żywy Organizm reaguje na bodźce dlatego, że ma określane potrzeby. Zwierzęta uciekają od wysokich temperatur, ponieważ mają potrzebę przebywania w niższych temperaturach, pożerają pokarm, ponieważ mają potrzebę odżywiania się, itd [przypisy: medycyna na słowacji, odma zastawkowa, co to jest choroba ]

Spelnia podobna role jak czynniki okreslajace kierunek ruchu kuli bilardowej

Pełnią podobną rolę jak czynniki określające kierunek ruchu kuli bilardowej. Gdzie więc należy szukać czynników dynamicznych, będących właściwymi przyczynami czynności ludziach? Odpowiedź na to pytanie nie jest bynajmniej prosta. W psychologii różnie ją formułowano, posługując się takimi terminami, jak popędy, instynkty, motywy itp. , mieszając zresztą ze sobą znaczenie tych pojęć. Wspólna wszystkim tym odpowiedziom jest koncepcja, według której w organizmie działają pewne swoiste siły wewnętrznie, popychające go do działania określonego rodzaju, zwane właśnie instynktami, motywami czy popędami. W psychologii koncepcja ta nabrała szczególnej aktualności od czasu wystąpienia Freuda, który dynamikę zachowania się wyjaśniał za pomocą teorii libido i metamorfoz, jakim popęd ten ulega w życiu jednostki (por. Z. Freud, 1957). Za nim poszedł długi szereg innych badaczy, z których u nas szczególnie dobrze znany jest A. Adler, dostrzegający zasadniczy czynnik dynamizujący zachowania się – w przeciwieństwie do Freuda – w czynnikach społecznych sterujących przejawem dążenia do mocy, a działanie człowieka pojmował dialektycznie, mianowicie uważał je za wynik walki przeciwieństw, wypadkową egoistycznego dążenia do mocy i uczuć społecznych, wytworzonych w rozwoju filogenetycznym przez sam fakt współżycia ludzi w grupie społecznej (por. A. Adler, 1948). Popędy i instynkty określa się zwykle we współczesnej psychologii nadrzędnym terminem potrzeba. Można by więc powiedzieć, że czynnikiem dynamizującym zachowanie się ludzi jest potrzeba i co do tego psychologowie współcześni są na ogół zgodni, różnice zaczynają występować z chwilą, gdy stawia się pytanie o jakość potrzeb człowieka. Tu zaczynają się spory, choćby tego rodzaju jak spór pomiędzy Freudem, zwolennikiem koncepcji libido, a Adlerem przedstawicielem teorii dążenia do mocy. Ale jest jeszcze inny problem, bardziej podstawowy: gdy mowa o tym. że czynnikiem dynamizującym zachowanie się są potrzeby, tzn. pewne warunki tkwiące w organizmie, w osobniku, można by to rozumieć jako przeciwstawienie dynamiki organizmu dynamice przedmiotów martwych. Czynniki dynamiczne wywołujące ruch ciał martwych, np. – jak w cytowanym przykładzie – kuli bilardowej, działają poza nimi, natomiast czynniki dynamizujące organizm tkwią w samy morganizmie. Inaczej mówiąc, organizm porusza się sam z siebie, natomiast przedmioty martwe muszą być popychane z zewnątrz. Taka koncepcja, choć nie wyrażona explicite, leży prawdopodobnie nieraz u podstaw różnych teorii operujących pojęciem potrzeby lub takimi terminami, jak: popęd, instynkt itp. Takie pojmowanie czynników dynamizujących organizm, przeciwstawiające je dynamice przedmiotów martwych, jest jednak chyba dość ryzykowne [patrz też: energia promienista, lewomepromazyna, leczenie falą uderzeniową ]

Przepuszczone przez filtr postaw motywy

Przepuszczone przez filtr postaw motywy, które organizują lub ochraniają działanie przebiegające w określonym kierunku, lub też umożliwiają jego kontrolę, bywają różnorodne. Raz jest to na przykład nałogowy palacz nie mający chęci wyrzeczenia się swego nałogu zapoznaje się z wynikami badań naukowych wskazujących na związek, jaki zachodzi między paleniem a zachorowalnością na raka. Może pojawić się wówczas u niego negatywna, sceptyczna postawa w stosunku do osiągnięć naukowych, wyróżnienie się, raz tylko zwrócenie na siebie uwagi. W innym przypadku będzie to jakaś konkretna działalność zawodowa lub towarzyska, w innym znowu szukanie opieki lub opiekowanie się innymi. Uporczywość, z jaką poszczególnie osoby dążą w którymś z właściwych sobie kilku czynników. Zaburzenia emocjonalne, które powstają wówczas, gdy to dążenie zostaje uniemożliwione, Skłaniają do przypuszczeń, że związane są one z potrzebami człowieka. Potrzebom człowieka poświęcę następną część pracy. Będę chciał w niej określić samo pojęcie potrzeby i ustalić, czy kierunków działania człowieka, tak różnorodnych w swych przejawach zewnętrznych, nie dałoby się sprowadzić do kilku najbardziej podstawowych. POTRZEBY CZŁOWIEKA 1. PROBLEM CZYNNIKOW DYNAMIZUJĄCYCH ZACHOWANIE SIĘ W dotychczasowych rozważaniach omawiałem rolę jaką w postępowaniu człowieka odgrywają motywy i postawy. Starałem się podać pewne możliwie praktyczne definicje tych terminów i określić, jak należałoby wyobrazić sobie związek łączący zjawiska nimi oznaczone (mechanizm eliminacji motywów zależny od postaw). Wydaje się jednak, że obie te konstrukcje pojęciowe nie wystarczają jeszcze dla pełnego wyjaśnienia zachowania się, tłumaczą one wprawdzie, czemu człowiek w danej sytuacji zachowuje się w pewien określony sposób, ale nie wyjaśniają, dlaczego sytuacja ta w ogóle powoduje jakieś jego działanie. Są to wyraźnie czynniki wyznaczające jakość działania, ale nie sam fakt jego wystąpienia i kontynuowania. Rozróżnienie to można dla większej przejrzystości zilustrować porównując zachowanie się do ruchu kuli bilardowej. Kierunek ruchu kuli na stole bilardowym tłumaczą nam takie czynniki, jak np. pewne charakterystyczne cechy powierzchni stołu, zetknięcie kuli z innymi kulami, jej uderzenie o bandę itp. , ale wszystkie one nie dostarczają odpowiedzi na pytanie: dlaczego kula w ogóle się poruszaj by to wyjaśnić musimy jeszcze uwzględnić fakt, że została ona uderzona kijem, który przekazał jej pewną ilość energii mechanicznej. Jeśli czynniki energetyzujące w ten sposób dany przedmiot nazwiemy czynnikami dynamicznymi, powstaje pytanie, jakie są czynnik i dynamizujące zachowanie się człowieka? Nie są nimi na pewno ani motywy, ani postawy, one bowiem tylko ukierunkowują zachowanie się, tj [podobne: lewomepromazyna, zabieg fala uderzeniowa, leczenie falą uderzeniową ]

Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 8

Wśród afrykańskich dzieci częstość inwazyjnej choroby pneumokokowej spowodowanej nieszczepionymi serotypami spadła o 31% w stosunku do okresu wyjściowego do 2012 r., A wskaźniki choroby związane z serotypami PCV7 spadły o 86%, najprawdopodobniej potwierdzając, że dzieci zarażone wirusem HIV czerpią korzyści z użycia PCV . Redukcje choroby serologicznej PCV13 w 2009 i 2010 r., Przed wprowadzeniem PCV13, są najprawdopodobniej wynikiem ART. Nie jest jasne, jaka jest redukcja inwazyjnej choroby pneumokokowej u dzieci zakażonych wirusem HIV, która można przypisać wpływowi PCV, niezależnie od tego, czy są to efekty bezpośrednie czy pośrednie. Poprzednie badanie kliniczne w Afryce Południowej5 obejmujące inny harmonogram szczepień wykazało skuteczność przeciw inwazyjnej chorobie pneumokokowej zarówno u dzieci zakażonych HIV, jak i dzieci niezakażonych HIV. W przeciwieństwie do tego, badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzone w Afryce Południowej nie wykazało skuteczności szczepionki przy obecnym harmonogramie (dwie dawki pierwotne plus dawka przypominająca) wśród dzieci zakażonych HIV. Udokumentowaliśmy, że pośrednie skutki szczepień są podobne u dorosłych zakażonych HIV i dorosłych niezakażonych HIV (spadki odpowiednio o 40% i 52% dla choroby serologicznej PCV7), wyniki podobne do tych w Stanach Zjednoczonych. 10,32 Spadki, które udokumentowaliśmy, były nieco mniejsze niż spadki wśród dorosłych osób zakażonych HIV i dorosłych niezakażonych HIV w wieku od 18 do 64 lat w Stanach Zjednoczonych (średnio 61%), 32 ale z powodu wysokiego rozpowszechnienia wirusa HIV infekcja w Afryce Południowej, konsekwencje dla zdrowia publicznego wynikające z pośredniej ochrony przed PCV są większe w Afryce Południowej niż w Stanach Zjednoczonych. Read more „Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 8”