Spróbuje zilustrowac to rozróznienie za pomoca kilku przykladów

Te wewnętrzne korelacje właśnie dlatego istnieją, ponieważ istnieje zmienna utajona zwana postawą. Jest to jedyny powód, dla którego one ze sobą korelują pisze dalej Green. Czym różni się takie pojmowanie postawy od przytoczonej poprzednio definicji Hilgarda? Są tu pewne podobieństwa, ale zauważamy też wyraźne różnice. I dla Greena, i dla Hilgarda postawa jest pewną zmienną utajoną, pewną dyspozycją do określonego zachowania się, jednakże obaj autorzy inaczej pojmują zachowanie się, w którym wyraża się postawa. Według Hilgarda (1957) postawa aktualizuje się w pewnym konkretnym, określony w sposobie zachowania się wobec przedmiotów danego rodzaju, natomiast według Greena aktualizacją postawy jest cała grupa zach0wań się różnorodnych, ale posiadających pewne cechy wspólne, mianowicie pozytywny lub negatywny stosunek względem jakiegoś przedmiotu. Spróbuję zilustrować to rozróżnienie za pomocą kilku przykładów. Z postawą w rozumieniu Hilgarda mamy do czynienia u ateisty, który będąc dawniej przez wiele lat praktykującym katolikiem, teraz jeszcze na widok księdza z sakramentami na ulicy odruchowo chce przyklęknąć, może nawet odczuwa pewien nawrót specyficznego wzruszenia. Albo inny przykład. Ktoś, kto przez kilka lat prowadził samochód prawą stroną jezdni, znalazłszy się W Szwecji, gdzie obowiązuje ruch lewostronny, zapomina o tym i ma tendencję do zjeżdżania na prawą stronę. Taki sposób ujmowania postawy jest analogiczny do przyjętego już w psychologii pojęcia nawyku lub stereotypu dynamicznego. Wskazuje na to wyraźnie podane przez Hilgarda określenie, że postawa to gotowość do reagowania w sposób wyznaczony przez ubiegłe doświadczenie. Inaczej wygląda aktualizacja postawy w rozumieniu Greena: Przypuśćmy, że mam stwierdzić na podstawie badań odpowiednim kwestionariuszem, jaka jest postawa pewnego osobnika – nazwijmy go Janem – wobec matki. Konstatuję, że na szereg pytań dotyczących matki i stanowiących swego rodzaju różne sytuacje eksperymentalne otrzymuję -odpowiedzi oceniające matkę ujemnie, to znaczy – mam przed sobą pewną ilość zachowań się, z których wszystkie mają jedną cechą wspólną: ujemny stosunek do matki. Znaczy to, że zbadałem ważniejsze płaszczyzny stosunków uczuciowych, Jana z matką i uzyskałem wynik, który pozwala sądzić, że gdy Jan znajdzie się w sytuacji, w której będzie miał do wyboru albo okazanie matce uczuć synowskich, albo obojętność, a nawet wrogość – wybierze to drugie. Postawa określa tutaj nie żadne konkretne zachowanie się, ale tytko jego typ, mianowicie jest to zachowanie się negatywne [przypisy: dyżur aptek września, krioterapia rzeszów, usg jamy brzusznej olsztyn ]

Powiązane tematy z artykułem: dyżur aptek września krioterapia rzeszów usg jamy brzusznej olsztyn