Po nacieciu opony twardej nie opróznia sie ropnia calkowicie

Po nacięciu opony twardej nie opróżnia się ropnia całkowicie, aby nie dopuścić do zapadnięcia się jego ścian często nie dość jeszcze dobrze uformowanych, lecz wykłada się jamę ropnia wąskim sączkiem napojonym w roztworze fizjologicznym soli z dodatkiem kilku tysięcy jednostek penicyliny. Tamponowanie należy przeprowadzać bardzo delikatnie za pomocą zagiętych szczypczyków lub zakrzywionego zgłębnika. Tamponowanie nie może być zbyt ciasne, nie może przeszkadzać samoistnemu opróżnianiu się ropnia przez otwór w oponie twardej. Leczenie następowe polega na skracaniu sączka wypełniającego jamę ropnia przez wyciąganie przy każdym opatrunku jamy pooperacyjnej części sączka z jamy ropnia. Częstość opatrunku i szybkość skracania sączka zależne. Read more „Po nacieciu opony twardej nie opróznia sie ropnia calkowicie”

Dzialanie okladów zwiekszamy za pomoca srodków farmaceutycznych przeciwkurczowych i przeciwbólowych

Działanie okładów zwiększamy za pomocą środków farmaceutycznych przeciwkurczowych i przeciwbólowych, stosując je wewnętrznie lub w czopkach, a w przypadkach cięższych podskórnie. Szczególną uwagę zwraca się na leczenie dietetyczne. Z pożywienia wyłącza się pokarmy i napoje sprzyjające powstaniu stanów kurczowych w układzie żółciowym oraz wzmagające czynność ruchową pęcherzyka i przewodów żółciowych. Najwłaściwsze pożywienie stanowią pokarmy węglowodanowe. Na początku choroby, w okresie wyższej gorączki i silniejszych bólów, zezwala się tylko na ciepłą ocukrzoną wodę lub słodką herbatę z sokiem cytrynowym i słodkie soki owocowe lub jarzynowe. Read more „Dzialanie okladów zwiekszamy za pomoca srodków farmaceutycznych przeciwkurczowych i przeciwbólowych”

ZASADA ELIMINACJI MOTYWU

Inaczej mogłyby np. wyglądać postawy Jana w stosunku do ojca. Mogą nie być tak jednolite. Na przykład: jeśli chodzi o ocenę ojca jako obywatela, może to być postawa dodatnia, jeśli chodzi zaś o ocenę jako głowy rodziny – ujemna. Rozumie się przez to że na szereg pytań (sytuacji), w których chodziło o ojca jako obywatela, padły odpowiedzi, które miały tę wspólną cechę, że oceniały go dodatnio, natomiast pa pytania o ojca jako o głowę rodziny odpowiedzi cechuje ocena ujemna. Na tym, jak mi się wydaje, polegają różnice między definicją postawy, jaką dał Hilgard, zbliżoną do definicji stereotypu dynamicznego, i definicją zaproponowaną przez Greena. W pracy mej oprę się na rozumieniu i postawy podanym przez Greena. Definicję tę można więc obecnie sformułować następująco: postawa względem przedmiotu X jest to czynnik hipotetyczny (zmienna utajona, dyspozycja), przejawiający się w zachowaniach różnorodnych, ale posiadających pewną wspólną cechę, mianowicie określony (pozytywny lub negatywny) stosunek do danego przedmiotu. 2. ZASADA ELIMINACJI MOTYWU Wydaje się, że dopiero znajomość tak pojętych postaw pomaga zrozumieć nie tylko w to, dlaczego ludzie w pewnej sytuacji postępują w określony sposób, ale przede wszystkim, dlaczego podają takie, a nie inne motywy swego postępowania. Przedstawię przykład: Jan, zajmujący dość wysokie, kierownicze stanowisko, ma negatywną postawę wobec wszelkich pomysłów przekraczających jego zdolność rozumienia. Taki właśnie pomysł przedstawił mu jego przyjaciel, pracujący w tej samej instytucji jako jego podwładny. Jan chowa projekt do biurka i nie dopuszcza do publicznego przedyskutowania go. Motyw Jana jest następujący: Pomysł jest wyraźnie niedorzeczny i kompromituje projektodawcę. Jako jego przyjaciel muszę, niestety, tak postąpić. Motyw podany przez Jana oraz postępowanie realizujące ten motyw można uważać za wyznaczone przez jego negatywną postawę wobec nowych pomysłów. Znając tę postawę potrafimy lepiej zrozumieć, dlaczego Jan postąpił tak, a nie inaczej. Tu jednak nasuwa się pewna wątpliwość. Owszem, znajomość wspomnianej postawy Jana pozwala na postawienie prognozy, że będzie on w jakiś sposób starał się pomysł przyjaciela odrzucić, ale nie tłumaczy, dlaczego obrał taką, a nie inną formę odrzucenia. Miał przecież – zdawałoby się – do wyboru wiele innych sposobów wyrażenia tej swojej negatywnej postawy: mógł projektodawcę poprosić do siebie na rozmowę i zganić go, mógł publicznie wyśmiać pomysł, a korzystając z autorytetu, jaki zapewniało mu jego stanowisko, nie dopuścić do dyskusji nad nim itp [przypisy: dyżur aptek września, psychiatra poznań, hurtownia tapicerska warszawa ]

W tym miejscu interesujaca jest glównie ta druga sprawa.

Można stąd wysnuć wniosek, że znajomość całokształtu postaw wobec pewnej sytuacji pozwala wytłumaczyć i to, dlaczego osobnik w tej sytuacji zachowuje się tak, a nie inaczej, i dlaczego w taki, a nie inny sposób uzasadnia przed sobą swoje postępowanie, to jest wybiera taki właśnie motyw. Na znajomości postaw opieramy się często w życiu praktycznym, usiłując przewidzieć czyjeś postępowanie, na przykład gdy mówimy: X może by i chciał wziąć udział w tej imprezie, ale na pewno nie zrobi tego, gdyż jest za wygodny. Z pewnością zadecyduje, że mu jego obowiązki na to nie pozwalają. Albo X nie będzie mógł podać takiego powodu swojego czynu, gdyż za bardzo szanuje przepisy prawne, Wypowiadając takie zdania wyrażamy nasze przekonanie, że dana osoba może przyjąć tylko takie, a nie inne motywy, ponieważ posiada ona pewne określone postawy względem danych przedmiotów i zjawisk, inne zaś motywy są niezgodne z jej postawami i przyjęcie ich wywołałoby u niej konflikt wewnętrzny. Nie należy przez to, oczywiście, rozumieć, że motywy pełnią zawsze funkcję ochronną, a człowiek nie ma możliwości wybrania motywu zgodnego z rzeczywistością. W sytuacji, w której motyw pozostający w zgodzie z rzeczywistymi przyczynami naszego działania będzie również pozostawał w zgodzie z naszymi postawami, nic nie stanie na przeszkodzie jego trafnemu sformułowaniu. Z tego, co zostało powiedziane, wynika, że postawy jednostki wyznaczają zarówno jej działanie w danej sytuacji, jak też sposób uzasadnienia tego działania, czyli motyw, jaki dany osobnik podaje dla tego działania. W tym miejscu interesująca jest głównie ta druga sprawa. Można przypuszczać, że postawy automatycznie eliminują wszystkie motywy niezgodne z jedną z nich, czy też z większą ich liczbą, tak że na placu pozostają jedynie motywy dopuszczalne z punktu widzenia całokształtu postaw osobnika. Mechanizm ten można nazwać mechanizmem eliminacji motywów. Jest on niewątpliwie skomplikowany i działanie jego bywa raz mniej, a raz bardziej uświadomione, przy czym może mieć takie albo inne formy zależnie od powagi danej sytuacji, od tego, takie w danym przypadku zaangażowane są postawy, od inteligencji osobnika, jego treningu społecznego, roli jaką pełni on w swojej grupie, i wymagań, jakie stawia mu jego otoczenie, Przypuszczać jednak można, że wpływ postaw na motywy regulowany jest przez jeden i ten sam zasadniczy mechanizm – to znaczy przez eliminację motywów niezgodnych z postawami. Na tej zasadzie można dokładniej określić związek, jaki zachodzi pomiędzy postawą i motywem. Możemy mianowicie pojąć motyw jako pewnego rodzaju kompromis między postawami osobnika wchodzącymi w skład odnoszącego się do danej sytuacji zespołu jego postaw [podobne: oseltamiwir, blue yeti allegro, hurtownia tapicerska warszawa ]