drenowanie jamy ropnia

Usunięcie ogniska ropnego z tkanki mózgowej wykonuje się rozmaitymi zabiegami od najlżejszych, jak nakłucie jamy ropnia i zapuszczanie do tej jamy roztworu penicyliny, aż do najcięższych, jak wyłuszczenie ropnia razem z torebką, podobnie jak się wyłuszcza guzy mózgowe. Najczęściej stosowanym postępowaniem jest drenowanie jamy ropnia -za pomocą drenów szklanych, gumowych czy sączków z gazy. Ogólną zasadą we wszystkich zabiegach tego rodzaju jest jak najmniej uszkadzające i drażniące tkankę mózgową postępowanie, które zachowa również nieuszkodzone naturalne bariery obronne w postaci zrostów ściany ropnia z oponami. Wszelkie przepłukiwania jamy ropnia, wprowadzanie wzierników nosowych, palpacje jamy ropnia itd. powinny być zarzucone. Read more „drenowanie jamy ropnia”

Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem mózdzku

Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem móżdżku. Oczopląs błędnikowy w stronę zdrowego ucha jest przeważnie poziomo-obrotowy; ma on skłonność do wygaśnięcia w ciągu kilkunastu dni. Oczopląs móżdżkowy w stronę chorego ucha nasila się i osiąga natężenie nie spotykane w zapaleniu błędnika. Gorączka, sztywność karku, bóle głowy przemawiają za ropniem móżdżku. Rokowanie w ropniach mózgowych uległo znacznej poprawie od czasu wprowadzenia do lecznictwa sulfonamidów i penicyliny. Read more „Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem mózdzku”

W tkance nowotworowej zachodza takze zmiany w ladunku elektrycznym

Ładunek elektryczny W tkance nowotworowej zachodzą także zmiany w ładunku elektrycznym, który jest znacznie wyższy niż tkanki normalnej. Przeważają w nim ładunki dodatnie i niekiedy cały nowotwór może mieć ładunek dodatni. Przewodzenie -efektywne komórki nowotworowej ulega również zwiększeniu, a to dzięki zwiększaniu się przepuszczalności błony komórkowej. Przepuszczalność błony zwiększa się w związku ze zwiększeniem się dyspersji koloidów komórkowych. Zwiększenie się ładunku elektrycznego i przepuszczalności oraz obniżenie się napięcia powierzchniowego zmieniaj ą otoczkę komórki, która się rozpulchnia co powoduje zjawianie się początkowych okresów rozpuszczania się komórki, które jednak nie wzmaga się nie doprowadza do całkowitego jej rozpuszczenia. Read more „W tkance nowotworowej zachodza takze zmiany w ladunku elektrycznym”

Obecnosc bialka i zazólconych bialych krwinek tylko w zólci B

Obecność białka i zażółconych białych krwinek tylko w żółci B wyraźnie przemawia za zapaleniem pęcherzyka. Trudności rozpoznawcze powstają, gdy przytoczone wyżej objawy nie są wyraźne, a także gdy wyrostek robaczkowy jest skierowany ku górze albo gdy wątroba jest wybitnie obniżona. Żółtaczka oraz wyczuwalna, bolesna wątroba przemawiają w takich przypadkach raczej za zapaleniem układu żółciowego, natomiast hiperleukocytoza w krwi – raczej za zapaleniem wyrostka. W ostrym zapaleniu prawej miedniczki nerkowej chory odczuwa bóle częściej w okolicy lędźwiowej i bóle te promieniują ku dołowi w kierunku spojenia łonowego, prawego jądra, prącia i nawet uda, nie zaś w kierunku łopatki. W rozpoznaniu dopomaga obecność znamiennych dla zapalenia miedniczek nerkowych zmian w moczu (t. Read more „Obecnosc bialka i zazólconych bialych krwinek tylko w zólci B”

Spelnia podobna role jak czynniki okreslajace kierunek ruchu kuli bilardowej

Pełnią podobną rolę jak czynniki określające kierunek ruchu kuli bilardowej. Gdzie więc należy szukać czynników dynamicznych, będących właściwymi przyczynami czynności ludziach? Odpowiedź na to pytanie nie jest bynajmniej prosta. W psychologii różnie ją formułowano, posługując się takimi terminami, jak popędy, instynkty, motywy itp. , mieszając zresztą ze sobą znaczenie tych pojęć. Wspólna wszystkim tym odpowiedziom jest koncepcja, według której w organizmie działają pewne swoiste siły wewnętrznie, popychające go do działania określonego rodzaju, zwane właśnie instynktami, motywami czy popędami. W psychologii koncepcja ta nabrała szczególnej aktualności od czasu wystąpienia Freuda, który dynamikę zachowania się wyjaśniał za pomocą teorii libido i metamorfoz, jakim popęd ten ulega w życiu jednostki (por. Z. Freud, 1957). Za nim poszedł długi szereg innych badaczy, z których u nas szczególnie dobrze znany jest A. Adler, dostrzegający zasadniczy czynnik dynamizujący zachowania się – w przeciwieństwie do Freuda – w czynnikach społecznych sterujących przejawem dążenia do mocy, a działanie człowieka pojmował dialektycznie, mianowicie uważał je za wynik walki przeciwieństw, wypadkową egoistycznego dążenia do mocy i uczuć społecznych, wytworzonych w rozwoju filogenetycznym przez sam fakt współżycia ludzi w grupie społecznej (por. A. Adler, 1948). Popędy i instynkty określa się zwykle we współczesnej psychologii nadrzędnym terminem potrzeba. Można by więc powiedzieć, że czynnikiem dynamizującym zachowanie się ludzi jest potrzeba i co do tego psychologowie współcześni są na ogół zgodni, różnice zaczynają występować z chwilą, gdy stawia się pytanie o jakość potrzeb człowieka. Tu zaczynają się spory, choćby tego rodzaju jak spór pomiędzy Freudem, zwolennikiem koncepcji libido, a Adlerem przedstawicielem teorii dążenia do mocy. Ale jest jeszcze inny problem, bardziej podstawowy: gdy mowa o tym. że czynnikiem dynamizującym zachowanie się są potrzeby, tzn. pewne warunki tkwiące w organizmie, w osobniku, można by to rozumieć jako przeciwstawienie dynamiki organizmu dynamice przedmiotów martwych. Czynniki dynamiczne wywołujące ruch ciał martwych, np. – jak w cytowanym przykładzie – kuli bilardowej, działają poza nimi, natomiast czynniki dynamizujące organizm tkwią w samy morganizmie. Inaczej mówiąc, organizm porusza się sam z siebie, natomiast przedmioty martwe muszą być popychane z zewnątrz. Taka koncepcja, choć nie wyrażona explicite, leży prawdopodobnie nieraz u podstaw różnych teorii operujących pojęciem potrzeby lub takimi terminami, jak: popęd, instynkt itp. Takie pojmowanie czynników dynamizujących organizm, przeciwstawiające je dynamice przedmiotów martwych, jest jednak chyba dość ryzykowne [patrz też: koci oddział uderzeniowy, lewomepromazyna, leczenie falą uderzeniową ]

Oparta na Tenofowirie profilaktyka zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 4

W projekcie badania przyjęto, że częstość występowania wirusa HIV wynosi 3% i ma na celu przeanalizowanie 94 serokonwersji HIV dla każdego z trzech porównań par. Badanie zostało zaprojektowane, aby 90% mocy wykryć skuteczność co najmniej 55%, wykluczając skuteczność mniej niż 25%, przy fałszywie dodatnim poziomie błędu 0,0025. Pierwotna analiza została przeprowadzona w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć i zawierała jako punkty końcowe tylko infekcje HIV-1, które uznano za nabyte po przyjęciu; uczestnicy z wykrywalnym RNA HIV-1 w osoczu przy włączeniu zostali zakwalifikowani jako posiadający ostre zakażenie HIV-1 i zostali wykluczeni. Modele proporcjonalnego hazardu Coxa stratyfikowane według miejsca wykorzystano do oceny czasu do serokonwersji HIV-1. Skumulowane prawdopodobieństwo infekcji oszacowano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.2 (SAS Institute) i oprogramowania R, wersja 2.15.1 (R Project for Statistical Computing). Wszystkie wartości P są dwustronne. Read more „Oparta na Tenofowirie profilaktyka zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 4”