Leczenie ropni mózgowych zmierza do trzech celów

Na podstawie poszczególnych doniesień opartych na niezbyt licznym materiale można przyjąć dla ropni płata skroniowego około 20010 śmiertelności, dla ropni móżdżku około 40010. Lepsze rokowanie dają ropnie mózgu w przypadkach bez równoczesnych innych powikłań wewnątrzczaszkowych jak również i te ropnie, które nie dawały typowych objawów przed operacją ucha środkowego i które przypadkowo w czasie operacji same otworzyły się przez oponę twardą. Spośród ropni móżdżkowych lepsze rokowanie dają ropnie tylne (powierzchowne), które rozwinęły się z zakrzepu zatoki esowatej lub z ogniska kostnego okolicy trójkąta Trautrnanna, gorsze przednie ropnie (głębokie) powstałe drogą błędnikową. Leczenie ropni mózgowych zmierza do trzech celów: 1) do wyłączenia ogniska ropnego z tkanki mózgowej, 2) do zwalczania lub zapobiegania powstaniu postępującego zapalenia tkanki mózgowe j dookoła ogniska ropnego i 3) do obniżania ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Zabiegiem wstępnym jest antrotomia lub operacja doszczętna ucha zależnie od charakteru schorzenia ,w uchu środkowym i szerokie odsłonięcie opony twardej tego dołu czaszkowego, w którym znajduje się ropień mózgu. Read more „Leczenie ropni mózgowych zmierza do trzech celów”

Energia promienista

Energia promienista Energia promienista należy do silnych czynników wywołujących raka, zwłaszcza jeżeli promienie mają krótką falę. Mogą więc wywołać raka promienie rentgen, radioaktywne promienie lampy rtęciowej oraz promienie słoneczne. W doświadczeniu np. stwierdzono, że myszy, które hodowano w promieniach słonecznych, w 90%: chorowały ma samoistnego raka w przeciwieństwie do myszy, które chroniono od bezpośredniego działania promieni słonecznych. U myszy chronionych stwierdzono tylko 1,6% zachorowalności na raka. Read more „Energia promienista”

Za zapaleniem samego tylko pecherzyka przemawiaja wzmozone napiecie powlok brzusznych i bolesnosc uciskowa w miejscu rzutu pecherzyka

Za zapaleniem samego tylko pęcherzyka przemawiają wzmożone napięcie powłok brzusznych i bolesność uciskowa w miejscu rzutu pęcherzyka, wyczuwalny bolesny pęcherzyk oraz obecność białka i zażółconych krwinek białych tylko w żółci B. Po rozpoznaniu zapalenia układu żółciowego należy dążyć do określenia przyczyny, która wywołała chorobę. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia wymaga starannego poszukiwania ogniska zakaźnego w ustroju, które by mogło być źródłem zakażenia pęcherzyka i przewodów żółciowych, a także czynników toksycznych w postaci przede wszystkim błędów dietetycznych. W każdym przypadku należy także rozważyć, czy ostre zapalenie układu żółciowego nie jest zależne d obecności kamieni żółciowych w pęcherzyku. W różnicowaniu za tłem kamicowym zapalenia przemawiają gwałtowność bólów, powstanie zapalenia w okresie ciąży, regularności lub przekwitania, zaburzenie przemiany materii (otyłość, skaza dnawa), hipercholesterolemia, a także kamica żółciowa i pokrewne zakłócenie przemiany materii w najbliższym rodzeństwie. Read more „Za zapaleniem samego tylko pecherzyka przemawiaja wzmozone napiecie powlok brzusznych i bolesnosc uciskowa w miejscu rzutu pecherzyka”

Obecnosc bialka i zazólconych bialych krwinek tylko w zólci B

Obecność białka i zażółconych białych krwinek tylko w żółci B wyraźnie przemawia za zapaleniem pęcherzyka. Trudności rozpoznawcze powstają, gdy przytoczone wyżej objawy nie są wyraźne, a także gdy wyrostek robaczkowy jest skierowany ku górze albo gdy wątroba jest wybitnie obniżona. Żółtaczka oraz wyczuwalna, bolesna wątroba przemawiają w takich przypadkach raczej za zapaleniem układu żółciowego, natomiast hiperleukocytoza w krwi – raczej za zapaleniem wyrostka. W ostrym zapaleniu prawej miedniczki nerkowej chory odczuwa bóle częściej w okolicy lędźwiowej i bóle te promieniują ku dołowi w kierunku spojenia łonowego, prawego jądra, prącia i nawet uda, nie zaś w kierunku łopatki. W rozpoznaniu dopomaga obecność znamiennych dla zapalenia miedniczek nerkowych zmian w moczu (t. Read more „Obecnosc bialka i zazólconych bialych krwinek tylko w zólci B”

Ostre niezytowe zapalenie pecherzyka oraz przewodów zólciowych

Rokowanie. Ostre nieżytowe zapalenie pęcherzyka oraz przewodów żółciowych kończy się przeważnie wyzdrowieniem, zwłaszcza jeżeli zapalenie nie dotyczy najdrobniej szych dróg żółciowych. W ostrym ropnym zapaleniu rokowanie jest bardzo wątpliwe co do zupełnego wyleczenia, a w zapaleniu ropowiczym i zgorzelinowym przeważnie niepomyślne. Zapobieganie ostremu zapaleniu układu żółciowego polega na starannym leczeniu chorób zakaźnych. zaburzeń trawienia oraz w ogóle chorób narządów brzusznych. Read more „Ostre niezytowe zapalenie pecherzyka oraz przewodów zólciowych”

Jako dziecko byl chorowity i kaprysny

L. O. jest zatroskanym o swoje zdrowie hipochondrykiem, lubi wygodę i spokój, pracuje jako urzędnik w radzie narodowej, wypełniając swe funkcje z dużą solidnością. Marzył zawsze o założeniu rodziny, bardzo chciał mieć dzieci. Łatwo znalazł odpowiednią kobietę o cechach wybitnie opiekuńczych. Jakiś czas byli ze sobą szczęśliwi, on również fizycznie czuł się lepiej. Jedno i drugie było zadowolone z wyboru. Po czterech miesiącach żona L. O. zaszła w ciążę i wtedy nagle sytuacja uległa zmianie. L. O. stał się bardziej kapryśny, zaczepny. Znowu zaczęły mu dolegać bóle głowy i począł odwiedzać Poradnię Zdrowia Psychicznego. Dostawał szereg zwolnień lekarskich. Tygodniami leżał w domu i domagał się specjalnej opieki nie zwracając uwagi na stan żony, która źle znosiła ciążę. Kilka miesięcy przebywał w sanatorium, ale bez żadnej poprawy. Stan raczej zaczął się pogarszać. Gdy przyszło na świat dziecko, atmosfera w domu stała się już dla obojga nie do zniesienia. Żona nie mogła i nie chciała dłużej tolerować jego zachowania. Nastąpił rozkład pożycia małżeńskiego, Po kilku ostrych starciach, L. O. opuścił rodzinę. Co się stało? Analiza psychologiczna wykazała, że L. O. , wychowany przez babkę, posiada bardzo trwale zakorzenioną przez styl wychowania postawę wyrażającą się wybieraniem sytuacji spokojnych, łagodnych, w których jest on bezwzględnie pierwszą osobą i skupia na sobie uwagę otoczenia. Jako dziecko był chorowity i kapryśny. Matka jego była podobna. Życie całego domu obracało się dookoła niej, dziecka i ich chorób. W pierwszych latach dojrzałości warunki życiowe L. O. zmusiły Go do usamodzielnienia się. Babka była już zniedołężniała. Matka któregoś dnia opuściła dom, ojciec, się nie liczył. Usamodzielnienie się L. O. miało przebieg trudny, Nie potrafił zdobyć dyplomu wyższej uczelni ani konkretnego zawodu. Na większą karierę urzędniczą, poza normalnymi awansami nie mógł liczyć. L. O. dosyć niejasno, ale często zdawał sobie sprawę, że to, co osiągnął, stanowi jego maksimum w życiu. Wtedy właśnie zaczął marzyć o założeniu rodziny, ciepłej, przytulnej, z kochającą i opiekuńczą żoną rodziny, która byłaby wcieleniem wspomnień jego dzieciństwa. W jego schemacie myślowym taka rodzina z zasady musiała mieć dziecko. Charakterystyczne jednak było to, że myśląc o swej rodzinie L. O. nie widział się w roli ojca (nie zastanawiał się nad obowiązkami, które będą na nim dążyć). Rodzina była dla niego symbolem ciepła uczuciowego i stabilizacji, dlatego też tak tęsknił do niej w swym kawalerskim życiu [podobne: gabinet medycyny estetycznej kraków, dyżury aptek sucha beskidzka, leczenie falą uderzeniową ]

Przepuszczone przez filtr postaw motywy

Przepuszczone przez filtr postaw motywy, które organizują lub ochraniają działanie przebiegające w określonym kierunku, lub też umożliwiają jego kontrolę, bywają różnorodne. Raz jest to na przykład nałogowy palacz nie mający chęci wyrzeczenia się swego nałogu zapoznaje się z wynikami badań naukowych wskazujących na związek, jaki zachodzi między paleniem a zachorowalnością na raka. Może pojawić się wówczas u niego negatywna, sceptyczna postawa w stosunku do osiągnięć naukowych, wyróżnienie się, raz tylko zwrócenie na siebie uwagi. W innym przypadku będzie to jakaś konkretna działalność zawodowa lub towarzyska, w innym znowu szukanie opieki lub opiekowanie się innymi. Uporczywość, z jaką poszczególnie osoby dążą w którymś z właściwych sobie kilku czynników. Zaburzenia emocjonalne, które powstają wówczas, gdy to dążenie zostaje uniemożliwione, Skłaniają do przypuszczeń, że związane są one z potrzebami człowieka. Potrzebom człowieka poświęcę następną część pracy. Będę chciał w niej określić samo pojęcie potrzeby i ustalić, czy kierunków działania człowieka, tak różnorodnych w swych przejawach zewnętrznych, nie dałoby się sprowadzić do kilku najbardziej podstawowych. POTRZEBY CZŁOWIEKA 1. PROBLEM CZYNNIKOW DYNAMIZUJĄCYCH ZACHOWANIE SIĘ W dotychczasowych rozważaniach omawiałem rolę jaką w postępowaniu człowieka odgrywają motywy i postawy. Starałem się podać pewne możliwie praktyczne definicje tych terminów i określić, jak należałoby wyobrazić sobie związek łączący zjawiska nimi oznaczone (mechanizm eliminacji motywów zależny od postaw). Wydaje się jednak, że obie te konstrukcje pojęciowe nie wystarczają jeszcze dla pełnego wyjaśnienia zachowania się, tłumaczą one wprawdzie, czemu człowiek w danej sytuacji zachowuje się w pewien określony sposób, ale nie wyjaśniają, dlaczego sytuacja ta w ogóle powoduje jakieś jego działanie. Są to wyraźnie czynniki wyznaczające jakość działania, ale nie sam fakt jego wystąpienia i kontynuowania. Rozróżnienie to można dla większej przejrzystości zilustrować porównując zachowanie się do ruchu kuli bilardowej. Kierunek ruchu kuli na stole bilardowym tłumaczą nam takie czynniki, jak np. pewne charakterystyczne cechy powierzchni stołu, zetknięcie kuli z innymi kulami, jej uderzenie o bandę itp. , ale wszystkie one nie dostarczają odpowiedzi na pytanie: dlaczego kula w ogóle się poruszaj by to wyjaśnić musimy jeszcze uwzględnić fakt, że została ona uderzona kijem, który przekazał jej pewną ilość energii mechanicznej. Jeśli czynniki energetyzujące w ten sposób dany przedmiot nazwiemy czynnikami dynamicznymi, powstaje pytanie, jakie są czynnik i dynamizujące zachowanie się człowieka? Nie są nimi na pewno ani motywy, ani postawy, one bowiem tylko ukierunkowują zachowanie się, tj [podobne: lewomepromazyna, zabieg fala uderzeniowa, leczenie falą uderzeniową ]

Spelnia podobna role jak czynniki okreslajace kierunek ruchu kuli bilardowej

Pełnią podobną rolę jak czynniki określające kierunek ruchu kuli bilardowej. Gdzie więc należy szukać czynników dynamicznych, będących właściwymi przyczynami czynności ludziach? Odpowiedź na to pytanie nie jest bynajmniej prosta. W psychologii różnie ją formułowano, posługując się takimi terminami, jak popędy, instynkty, motywy itp. , mieszając zresztą ze sobą znaczenie tych pojęć. Wspólna wszystkim tym odpowiedziom jest koncepcja, według której w organizmie działają pewne swoiste siły wewnętrznie, popychające go do działania określonego rodzaju, zwane właśnie instynktami, motywami czy popędami. W psychologii koncepcja ta nabrała szczególnej aktualności od czasu wystąpienia Freuda, który dynamikę zachowania się wyjaśniał za pomocą teorii libido i metamorfoz, jakim popęd ten ulega w życiu jednostki (por. Z. Freud, 1957). Za nim poszedł długi szereg innych badaczy, z których u nas szczególnie dobrze znany jest A. Adler, dostrzegający zasadniczy czynnik dynamizujący zachowania się – w przeciwieństwie do Freuda – w czynnikach społecznych sterujących przejawem dążenia do mocy, a działanie człowieka pojmował dialektycznie, mianowicie uważał je za wynik walki przeciwieństw, wypadkową egoistycznego dążenia do mocy i uczuć społecznych, wytworzonych w rozwoju filogenetycznym przez sam fakt współżycia ludzi w grupie społecznej (por. A. Adler, 1948). Popędy i instynkty określa się zwykle we współczesnej psychologii nadrzędnym terminem potrzeba. Można by więc powiedzieć, że czynnikiem dynamizującym zachowanie się ludzi jest potrzeba i co do tego psychologowie współcześni są na ogół zgodni, różnice zaczynają występować z chwilą, gdy stawia się pytanie o jakość potrzeb człowieka. Tu zaczynają się spory, choćby tego rodzaju jak spór pomiędzy Freudem, zwolennikiem koncepcji libido, a Adlerem przedstawicielem teorii dążenia do mocy. Ale jest jeszcze inny problem, bardziej podstawowy: gdy mowa o tym. że czynnikiem dynamizującym zachowanie się są potrzeby, tzn. pewne warunki tkwiące w organizmie, w osobniku, można by to rozumieć jako przeciwstawienie dynamiki organizmu dynamice przedmiotów martwych. Czynniki dynamiczne wywołujące ruch ciał martwych, np. – jak w cytowanym przykładzie – kuli bilardowej, działają poza nimi, natomiast czynniki dynamizujące organizm tkwią w samy morganizmie. Inaczej mówiąc, organizm porusza się sam z siebie, natomiast przedmioty martwe muszą być popychane z zewnątrz. Taka koncepcja, choć nie wyrażona explicite, leży prawdopodobnie nieraz u podstaw różnych teorii operujących pojęciem potrzeby lub takimi terminami, jak: popęd, instynkt itp. Takie pojmowanie czynników dynamizujących organizm, przeciwstawiające je dynamice przedmiotów martwych, jest jednak chyba dość ryzykowne [patrz też: koci oddział uderzeniowy, lewomepromazyna, leczenie falą uderzeniową ]