Po nacieciu opony twardej nie opróznia sie ropnia calkowicie

Po nacięciu opony twardej nie opróżnia się ropnia całkowicie, aby nie dopuścić do zapadnięcia się jego ścian często nie dość jeszcze dobrze uformowanych, lecz wykłada się jamę ropnia wąskim sączkiem napojonym w roztworze fizjologicznym soli z dodatkiem kilku tysięcy jednostek penicyliny. Tamponowanie należy przeprowadzać bardzo delikatnie za pomocą zagiętych szczypczyków lub zakrzywionego zgłębnika. Tamponowanie nie może być zbyt ciasne, nie może przeszkadzać samoistnemu opróżnianiu się ropnia przez otwór w oponie twardej. Leczenie następowe polega na skracaniu sączka wypełniającego jamę ropnia przez wyciąganie przy każdym opatrunku jamy pooperacyjnej części sączka z jamy ropnia. Częstość opatrunku i szybkość skracania sączka zależne. Read more „Po nacieciu opony twardej nie opróznia sie ropnia calkowicie”

Wyniki leczenia raka piersi oceniamy wedlug podzialu Steinthala na 3 grupy

Wyniki leczenia raka piersi oceniamy według podziału Steinthala na 3 grupy. Steinthal I. Rak ograniczony do sutka, nie zrośnięty ani ze skórą, ani z mięśniem piersiowym większym. Dół pachowy wolny, węzły histologicznie nie zajęte. Steinthal II. Read more „Wyniki leczenia raka piersi oceniamy wedlug podzialu Steinthala na 3 grupy”

W okresie III operacja i naswietlanie daja te same mniej wiecej wyniki

W okresie I wyniki leczenia operacyjnego są tak dobre, że w grę wchodzi tylko samo leczenie operacyjne (w 75 % przypadków chore żyją w ciągu 3 lat po operacji). W okresie I wyniki. leczenia chirurgicznego nie są już tak dobre, ale jednak i tu na pierwszym planie stoi również operacja doszczętna (w 28 – 50 % przypadków chore żyją w ciągu 3 lat po operacji). W okresie III operacja i naświetlanie dają te same mniej więcej wyniki, tj. w 10% przypadków chore żyją w ciągu 3 lat po operacji. Read more „W okresie III operacja i naswietlanie daja te same mniej wiecej wyniki”

brak calkowity jakichkolwiek objawów zewnetrznych obrazenia bezposredniego

Może być brak całkowity jakichkolwiek objawów zewnętrznych obrażenia bezpośredniego, lecz pomimo to możemy spotkać różne postacie bloku sercowego i migotanie przedsionków, a w przypadkach ciężkich, np. po katastrofie samolotowej lub samochodowej, objawy pęknięcia osierdzia, mięśnia sercowego lub zastawki sercowej. Krwawienie do worka osierdziowego rozpoznajemy na podstawie powiększania się stłumienia serca i coraz drobniejszego tętna; w takim przypadku, chorego może uratować tylko natychmiastowy zabieg (p. niżej). W pozostałych przypadkach układamy chorego możliwie płasko, obniżając głowę i wstrzykujemy powoli dożylnie 5 mI koraminy. Read more „brak calkowity jakichkolwiek objawów zewnetrznych obrazenia bezposredniego”

PATOGENEZA NOWOTWORÓW

PATOGENEZA NOWOTWORÓW Ciśnienie osmotyczne W nowotworach i w rosnących nieprawidłowo komórkach ustalono Pewne zmiany natury fizykochemicznej. Trudno jednak ustalić, czy to zmiany pierwotne czy wtórne. Występują więc zmiany w przemianie materii w odcinkach procesów fizyko-chemicznych. Powstaje mianowicie zwiększenie ciśnienia osmotycznego przez zwiększenie drobin , czyli powstaje hipertonia środowiska, podobnie jak w zapaleniu. Zwiększenie ciśnienia osmotycznego zwiększa wrażliwość powstawanie raka. Read more „PATOGENEZA NOWOTWORÓW”

Ostre niezytowe zapalenie pecherzyka oraz przewodów zólciowych

Rokowanie. Ostre nieżytowe zapalenie pęcherzyka oraz przewodów żółciowych kończy się przeważnie wyzdrowieniem, zwłaszcza jeżeli zapalenie nie dotyczy najdrobniej szych dróg żółciowych. W ostrym ropnym zapaleniu rokowanie jest bardzo wątpliwe co do zupełnego wyleczenia, a w zapaleniu ropowiczym i zgorzelinowym przeważnie niepomyślne. Zapobieganie ostremu zapaleniu układu żółciowego polega na starannym leczeniu chorób zakaźnych. zaburzeń trawienia oraz w ogóle chorób narządów brzusznych. Read more „Ostre niezytowe zapalenie pecherzyka oraz przewodów zólciowych”

Przewlekle zapalenie ukladu zólciowego

Przewlekłe zapalenie układu żółciowego może trwać latami, dając powód do powstania kamicy żółciowej, zrostów z narządami sąsiedrimi, wtórnego zapalenia trzustki i innych powikłań. Zapalenie nieżytowe może przejść w ropne wskutek dodatkowego wtórnego zakażenia albo zwiększenia zjadliwości bakterii już znajdujących się w pęcherzyku i w drogach żółciowych. W przeciwieństwie do przewlekłego nieżytowego zapalenia układu żółciowego, przewlekłe zapalenie ropne objawia się gorączką o torze zwalniającym lub przerywanym, przebiegającą z dreszczami i potami. Towarzyszą jej silniejsze bóle w prawym podżebrzu, promieniujące do prawej łopatki, oraz inne objawy przedmiotowe i podmiotowe o cechach posocznico-ropniczych. Prócz tego występują objawy znamienne dla przewlekłego nieżytowego zapalenia z tą różnicą, że w zapaleniu ropnym są one wybitniejsze. Read more „Przewlekle zapalenie ukladu zólciowego”

Ciekawym czynnikiem, pozwalajacym na wysuniecie koncepcji dotyczacej zakresu pojecia równowagi wewnetrznej u czlowieka, jest teoria frustracji S

Niestety, nie ustalono dotąd do, statecznie jasno, jaki jest zakres procesów zaliczanych do procesów warunkujących utrzymanie lub przywrócenie równowagi wewnętrznej. Ciekawym czynnikiem, pozwalającym na wysunięcie koncepcji dotyczącej zakresu pojęcia równowagi wewnętrznej u człowieka, jest teoria frustracji S. Rosenzweiga (An outline of jruetration theory W zlbior. re pod red. Mc V. Hurrt, 1944, t. ,I, s. 379) zakładająca istnienie trzech poziomów obrony organizmu przed frustracją. Odpowiadają one trzem podstawowym przykładom funkcjonalnym, których zachwianie traktuje się także i w niniejszej pracy jako zachwianie wewnętrznej równowagi organizmu. Pierwszy poziom – to obrona typu komórkowego lub immunologiczna, związana z zaburzeniem czynności pojedynczych organów lub części tkanki ustroju. Poziom drogi – to obrona typu autonomicznego lub pogotowia (emegency), związana z zaburzeniem całej struktury procesów fizjologicznych ustroju, regulowanych głównie przez układ autonomiczny. Poziom trzeci – to obrona korowa (ego-defense), związana z zaburzeniem regulacji neuropsychicznej wywołanym na przykład gwałtowną zmianą stereotypu zewnętrznego lub konfliktem psychicznym. Zaburzenie w obrębie tego układu może prowadzić do nerwicy. Wszystkie trzy, poziomy obrony równowagi wewnętrznej osobnika pozostają w ścisłym wzajemnym powiązaniu, co w razie niepowodzenia obrony na jednym z poziomów pozwala na włączenie wyższych form regulacji (intelektualizacja) lub niższych (regresja) aż do uzyskania właściwego stanu, rzeczy. Tak więc, aby utrzymać stan równowagi wewnętrznej lub – innymi słowy – zachować stałość środowiska wewnętrznego, jednostka musi odpowiednio reagować na bodźce zakłócające równowagę. Na przykład przy obniżonej temperaturze otoczenia musi podwyższyć temperaturę ciała (ludzie rozcierają na mrozie ręce, drepcą, biegną itp. , aby się rozgrzać), przy niedoborze białka czy soli mineralnych w ustroju musi doprowadzić do niego odpowiednią ilość potrzebnych substancji, pobierając je z otoczenia, musi też wymyślać sposoby właściwego rozwiązania konfliktu psychicznego, musi bronić się przed wrogami itp. Taki sposób reagowania na otoczenie, który umożliwia organizmowi utrzymanie stanu równowagi wewnętrznej, określany przez Rosenzweiga jako reakcja na, frustrację, nazwał Pawłow przywracaniem równowagi zewnętrznej, a zdolność utrzymania się w równowadze ze środowiskiem określił jako zdolność do samoregulacji (Pawłow, 1952, s. 29-37, 467-476). To samo mniej więcej oznacza wprowadzony przez Carmona termin homeosiasis: Homeostaza jest właściwą żywemu ustrojowi zdolnością utrzymywania stałości środowiska wewnętrznego we wszystkich okolicznościach (cyt [przypisy: niedoczynność tarczycy depresja, gabinet medycyny estetycznej kraków, leczenie alkoholizmu wrocław ]

Kompleksowa, integratywna analiza genomowa glejaków rozproszonych niższego stopnia AD 4

Znaleziono silną korelację między obecnością mutacji IDH i kodowaniem 1p / 19q a klasą histologiczną oligodendrygramu (69 z 84 próbek), co jest zgodne z wcześniejszymi badaniami. 24, 25 próbek glejaka z mutacją IDH i bez kodowania p / 19q (139 próbek, 50% kohorty) stanowiło mieszaninę klas histologicznych, ale wzbogacono ją o gwiaździaki i oligo-rytocyty. Próbki IDH typu dzikiego były głównie gwiaździakami (31 z 55 próbek) i glejakami stopnia III (42 z 55 próbek), ale ta grupa obejmowała inne klasy histologiczne i stopnie. Ogólnie klasyfikacja w oparciu o status IDH-1p / 19q silnie korelowała z klasą histologiczną oligodendrogleju, ale tylko nieznacznie z gwiaździakiem i oligoastrocytoma. Wieloplatformowa analiza integracyjna
Aby określić, czy zaawansowane profilowanie molekularne może podzielić glejaki niższego stopnia na odrębne zbiory, które są związane z biologiczną charakterystyką choroby, przeprowadziliśmy nienadzorowane grupowanie danych molekularnych pochodzących z czterech niezależnych platform i znaleźliśmy dobrze zdefiniowane klastry oparte na metylacji DNA (pięć skupisk) (Rys. S1 do S5 w Uzupełniającym Dodatku 1), ekspresja genu (cztery skupienia) (Rys. S6 i S7 w Uzupełniającym dodatku i Tabela S7 [Uzupełniający Dodatek 6]), numer kopii DNA (trzy skupienia) (Ryc. Read more „Kompleksowa, integratywna analiza genomowa glejaków rozproszonych niższego stopnia AD 4”