Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem mózdzku

Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem móżdżku. Oczopląs błędnikowy w stronę zdrowego ucha jest przeważnie poziomo-obrotowy; ma on skłonność do wygaśnięcia w ciągu kilkunastu dni. Oczopląs móżdżkowy w stronę chorego ucha nasila się i osiąga natężenie nie spotykane w zapaleniu błędnika. Gorączka, sztywność karku, bóle głowy przemawiają za ropniem móżdżku. Rokowanie w ropniach mózgowych uległo znacznej poprawie od czasu wprowadzenia do lecznictwa sulfonamidów i penicyliny. Read more „Stwierdzenie objawu Neumanna przemawia za ropniem mózdzku”

Poszukiwanie ropnia za pomoca naklucia

Poszukiwanie ropnia za pomocą nakłucia należy rozpocząć po ustaleniu rozpoznania i lokalizacji ropnia na podstawie przebiegu klinicznego i zmian znalezionych przy operacji ucha środkowego. Nawet duże zmiany opony twardej nie są wskazaniem do nakłuwania dołów czaszkowych. Wiadomo, że nawet objawy ogniskowe przemawiające za ropniem mózgu można stwierdzić w przypadkach ropni zewnątrzoponowych. Dlatego przy pierwszym zabiegu na uchu środkowym należy nakłuwać tkankę mózgową tylko w przypadkach pewnego rozpoznania lub kiedy stan ogólny chorego nie pozwala na odczekanie efektu pierwszego zabiegu. Ropni płata skroniowego szukać należy przez nakłucie opony twardej środkowego dołu czaszkowego w miejscu najsilniej wyrażonych zmian na oponie twardej, w sąsiedztwie największych zmian kostnych pokrywy jamy bębenkowej i sutkowej. Read more „Poszukiwanie ropnia za pomoca naklucia”

Promienie mitogenetyczne

Promienie mitogenetyczne Należy jeszcze wspomnieć o promieniach mitogenetycznych. Promienie mitogenetyczne, zmieniając przepuszczalność i napięce powierzchniowe (Komórki, pobudzają ją do podziału. Jeżeli podrażnienie szerzy się nierównomiernie, powstanie podział nietypowy. Promienie mitogenetyczne mogą wywołać rozpad różnych związków organicznych w komórce. Widzimy więc, że anarchia wzrostowa komórek nowotworowych cechuje się różnymi zmianami procesów fizyko-chemicznych, mianowicie stopniem dyspersji koloidów, ciśnieniem osmotycznym, napięciem powierzchniowym, aktualnym oddziaływaniem, ładunkiem elektrycznym i radioaktywnością, Zmiany morfologiczne są poprzedzane zmianami fizyko-chemicznymi i dlatego mogą być czynnikami przyczynowymi w powstawaniu raka. Read more „Promienie mitogenetyczne”

Na zwrócona mu uwage, czy nie sadzi, ze moze to wlasnie jego metody pedagogiczne wywoluja taka atmosfere w domu

L. skarży się na złe pożycie ze swoją żoną, przedwcześnie zniszczoną, potulną, matką jednego dziecka. W domu od wielu miesięcy dochodzi do głośnych awantur. Stroną zaczepiającą jest – jak się okazuje – S. , który swoje stale gderanie i złośliwe uwagi, przybierające już formę znęcania się, uzasadnia tym, że musi znaleźć wreszcie wspólny język z żoną, że takie życie dalej jest niemożliwe, że on, choćby go to miało dużo kosztować, zmusi żonę do podporządkowania się określonym normom współżycia i porządku. Read more „Na zwrócona mu uwage, czy nie sadzi, ze moze to wlasnie jego metody pedagogiczne wywoluja taka atmosfere w domu”

Natomiast ludzie o wysokiej kulturze intelektualnej

Natomiast ludzie o wysokiej kulturze intelektualnej, przyzwyczajeni do stałej kontroli swojego działania i wykazujący w równej mierze nasilone postawy prospołeczne, jak i aspołeczne, mają szczególne trudności w wyborze motywu. Nieraz w ogóle sformułowanie celu jest dla nich niemożliwe i ludzie ci działają w trakcie permanentnie odbywającego się procesu eliminacji motywów. Stąd ich – działanie jest niekonsekwentne, słabe, pełne nagłych porywów i odwrotów. Świetny portret takiego człowieka skreślił K. I. Gałczyński w wierszu pt. Śmierć inteligenta. Może przy dokładniejszej analizie tzw. konfliktów wewnętrznych okazałoby się, że trudności w wyborze motywu stale zachodzą przy jednoczesnym istnieniu sprzecznych postaw społecznych i aspołecznych, jest to już jednak zagadnienie leżące wyraźnie poza ramami obecnych rozważań. 3. UWAGI OGÓLNE Na zakończenie tych uwag na temat sposobu rozumienia terminu postawa i związku postaw z motywami postępowania, należałaby może jeszcze mocniej zaakcentować, że postawy to produkt społeczny, produkt doświadczenia człowieka w płaszczyźnie stosunków społecznych. Jest rzeczą jasną i nieraz podkreślaną w psychologii, że postawy tworzą się przy zetknięciu jednostki, mającej określoną wiedzę, nawyki i potrzeby z nowymi informacjami, z nowymi wymaganiami społecznymi i sytuacjami środowiskowymi w których należy działać. Przykładem może być mechanizm powstawania określonych postaw na skutek tak zwanego dysonansu poznawczego (cognitive dissonance) opisanego przez L. Festingera (1958 r. ). Pojawia się on wówczas, gdy osobnik posiada informacje dotyczące tego samego zjawiska, pozostające ze sobą w stanie dysonansu. Jeśli więc mówimy, że wybór motywu zależy od układu i jakości postaw związanych z daną sytuacją, równie dobrze można stwierdzić, że wybór motywu jest uwarunkowany przez doświadczenie społeczne jednostki. Określenie właściwości tego doświadczenia oraz okoliczności, w których ono powstało, jest zadaniem badań genetycznych, jakie przeprowadza psycholog kliniczny przy analizie życiorysu pacjenta. Tymi zagadnieniami w mniejszej pracy nie zajmuję się. Rozważania tego rozdziału nasuwają jednak jeszcze inne pytanie: Jeśli nawet postawy jednostki tłumaczą, dlaczego dany człowiek w pewnej określonej sytuacji wybiera taki, a nie inny motyw postępowania, to nie wyjaśniają, czemu zachodzi w ogóle sam proces wyboru, czemu człowiek sili się, by dokonać żmudnej nieraz i wyczerpującej nerwowo eliminacji motywów. Analiza życiorysów osób nieprzystosowanych wskazuje jednoznacznie, że w wielu przypadkach bardzo wyraźnie występuje zasadniczy kierunek działania, przypominający to, co Adler nazywa stylem życia [hasła pokrewne: fizjoterapia w ginekologii i położnictwie, gsk dla aptek, półpasiec leczenie jak długo ]

Bodzce zewnetrzne wywoluja wiec zachowanie sie tylko wtedy, gdy dzialaja „na tle” odpowiednich potrzeb osobnika.

Bodźce zewnętrzne wywołują więc zachowanie się tylko wtedy, gdy działają na tle odpowiednich potrzeb osobnika. Gdyby osobnik nie miał potrzeby odżywiania się, nie reagowałby na bodźce pokarmowe, a gdyby nie był obdarzany potrzebą bezpieczeństwa, nie reagowałby na żadne zagrożenia. Na tym polega zasadnicza różnica pomiędzy zachowaniem się zwierząt i zachowaniem się ciał martwych, które potrzeb, w tym ujęciu nie mają. A więc w odpowiedzi na pytanie, czy przyczyny ruchu istot żywych tkwią poza nimi czy w nich, odpowiemy: bodźce zewnętrzne wywołują ruchy, – ale swą siłę popychającą czerpią one z potrzeb osobnika, istotnymi czynnikami dynamicznymi są tu więc potrzeby. Nie należy tego, oczywiście, rozumieć w ten sposób, że żywe organizmy nie podlegają w ogóle prawom mechaniki. Niewątpliwie człowiek zepchnięty z wysokiej skały spadnie na dół tak samo jak kamień, a silne uderzenie zmiażdży tkankę równie dobrze jak np. bryłę gipsu. Chodzi tylko o to, że reakcje typowe dla żywych organizmów wyznacza dynamika potrzeb, która nie gra żadnej roli w reakcjach ciał martwych. Mowa tu o złożonych formach czynności, a nie o prostych odruchach, jak kichanie, odruch kolanowy itp. 2. POTRZEBY I MECHANIZM SAMOREGULACJI Z kolei jednak należy postawić pytanie, czym jest potrzeba, jak należy rozumieć to pojęcie. Nie jest ona bynajmniej ani jasne, ani jednoznaczne. Odpowiedź na to pytanie będzie trzeba rozłożyć na kilka etapów. Przede wszystkim należy podkreślić, że potrzeby nie można pojmować jako czynnika duchowego czy jako sił witalnej. Pojęcia te opierają się mniej lub więcej wyraźnie na pewnych założeniach metafizycznych, które nie mają racji bytu we współczesne psychologii. Również niewiele pożytku przyniesie introspekcyjne ujęcie potrzeby jako subiektywnego przeżycia pragnienia czegoś. Chcąc potrzebę zrozumieć w sposób zgodny z założeniami nauk przyrodniczych, należałoby ją rozpatrzyć w związku z pewną właściwością żywych organizmów, nazywaną przez jednych zdolnością do samoregulacji (Pawłow), a przez innych homeostazą (homeostasis – Cannon). Jeszcze Claude Bernard wysunął koncepcję, że charakterystyczną cechą istot żywych jest zdolność utrzymywania stałości środowiska wewnętrznego mimo zmian zachodzących w otoczeniu (cyt. H. Selye, 1960, s. 15). Do tej idei nawiązuje pogląd Pawłowa, stwierdzający, że dla normalnego funkcjonowania organizmu istotny jest stan równowagi wewnętrznej wszystkich narządów, ich optymalnej harmonijnej współpracy. Równowaga ta jednak bywa, często zakłócana przez fakt, że organizm zużywa się zarówno wskutek przemiany materii, jak też na skutek zmian zachodzących w jego zewnętrznym środowisku, takich jak znaczne obniżenie lub podwyższenie temperatury otoczenia, zagrożenie ze strony wrogów itp [przypisy: co to jest choroba, półpasiec leczenie jak długo, dyżur aptek września ]