Bacillus tumefaciens

Bacillus tumefaciens nie został uznany za przyczynę powstawania raka, aczkolwiek nie odmawia się mu roli czynnika sprzyjającego. Po nieudanych próbach znalezienia swoistej bakterii zwrócono uwagę na wirusy. Stwierdzono mianowicie, że mięsak kur daje się przenosić nie tylko przez przeszczepienie jego komórek, lecz także przez wprowadzenie wyciągu bezkomórkowego lub przesączu uzyskanego przez sączek Berkefelda. Świadczyłoby to, że istnieje swoisty czynnik zakaźny, nie dający się wykryć przez mikroskop. Uważano więc ten czynnik zakaźny za wirus i jak wykazano jest on wrażliwy na środki odkażające, ciepłota zaś 56° zabija go . Read more „Bacillus tumefaciens”

Plyny podaje sie zasadniczo obficie

Płyny podaje się zasadniczo obficie, by spowodować wydzielanie większej ilości, żółci i przez to lepiej przepłukiwać drogi żółciowe. Ograniczenie ilości płynów jest wskazane w tych przypadkach, w których zapalenie toczy się także w drobnych drogach żółciowych wewnątrzwątrobowych, gdyż w takim zapaleniu nieraz jest uszkodzona czynność wątroby regulująca gospodarkę wodną w ustroju. W tych przypadkach ilość moczu jest znacznie mniejsza niż ilość wypijanych płynów, jeżeli chory wypija ich dużo. Prócz leżenia w łóżku z okładami na prawym podżebrzu, leczenia przeciwkurczowego, przeciwbólowego i dietetycznego, stosuje się od samego, początku ostrego zapalenia układu żółciowego w okresie gorączki leczenie wapniem w postaci dożylnych wstrzykiwań 10 ml 10% glukonianu wapnia (calcium gluconatum), leki odkażające żółć, mianowicie przetwory salicylowe, wewnętrznie, heksametylenotetraminę dożylnie w 20% cukrze gronowym, a później stosuje się wewnętrznie jej pochodne, oraz przetwory sulfonamidowe, penicylinę Iub streptomycynę. Leczenie samą penicyliną jest często bezskuteczne, gdyż zapalenie układu żółciowego bywa przeważnie wywoływane przez pałeczki okrężnicy. Read more „Plyny podaje sie zasadniczo obficie”

Przewlekle zapalenie ukladu zólciowego

Przewlekłe zapalenie układu żółciowego może trwać latami, dając powód do powstania kamicy żółciowej, zrostów z narządami sąsiedrimi, wtórnego zapalenia trzustki i innych powikłań. Zapalenie nieżytowe może przejść w ropne wskutek dodatkowego wtórnego zakażenia albo zwiększenia zjadliwości bakterii już znajdujących się w pęcherzyku i w drogach żółciowych. W przeciwieństwie do przewlekłego nieżytowego zapalenia układu żółciowego, przewlekłe zapalenie ropne objawia się gorączką o torze zwalniającym lub przerywanym, przebiegającą z dreszczami i potami. Towarzyszą jej silniejsze bóle w prawym podżebrzu, promieniujące do prawej łopatki, oraz inne objawy przedmiotowe i podmiotowe o cechach posocznico-ropniczych. Prócz tego występują objawy znamienne dla przewlekłego nieżytowego zapalenia z tą różnicą, że w zapaleniu ropnym są one wybitniejsze. Read more „Przewlekle zapalenie ukladu zólciowego”

Odpowiedzi powyzsze uprzytamniaja przy tym, jak malo posunieto sie w próbie wyjasnienia postepowania

Odpowiedzi powyższe uprzytamniają przy tym, jak mało posunięto się w próbie wyjaśnienia postępowania S. Nadal jest ono niezrozumiałe, mimo że została zanalizowana sytuacja, treść wypowiedzi słownych badanego, zebrano pewną ilość danych obserwacyjnych. Można już nawet ustalić pierwsze wnioski: 1) motyw odgrywa u S. rolę ochraniającą; 2) kierunek działania S. jest prawdopodobnie niezgodny z celem czynności; 3) środki stosowane przez S. Read more „Odpowiedzi powyzsze uprzytamniaja przy tym, jak malo posunieto sie w próbie wyjasnienia postepowania”

Kazdemu takiemu postepowaniu odpowiadalby inny motyw

Każdemu takiemu postępowaniu odpowiadałby inny motyw, który Jan zapewne skonstruowałby w omówionych wypadkach, a wszystkie byłyby zgodne z jego negatywną postawą wobec nowych pomysłów. Jeśli jednak postąpił tak, jak to zostało wyżej przedstawione, powstaje pytanie, dlaczego ta postawa zaktualizowała się właśnie w takim, a nie innym motywie uzasadniającym to postępowanie? Wydawałoby się, że znając tylko negatywną postawę Jana wobec nowych pomysłów nie potrafimy nadal wyjaśnić jego konkretnego postępowania w danej sytuacji, a więc powstaję wątpliwość, czy postawy rzeczywiście wnoszą coś nowego w naszą znajomość mechanizmu zachowania się. Na to odpowiemy, że istotnie, znajomość tej jednej postawy niewiele jeszcze daje nam dla wyjaśnienia motywu i działania Jana. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że w omówionej sytuacji było zaangażowanych więcej postaw Jana niż tylko ta, o której mowa była poprzednio, i dopiero wszystkie te postawy łącznie tłumaczą nam jego sposób postępowania. Najpierw – Jan był przyjacielem projektodawcy, czyli miał wobec niego postawę pozytywną. Ta okoliczność tłumaczy, dlaczego nie mógł on zganić projektodawcy w prywatnej rozmowie, występując wobec niego jako surowy zwierzchnik. Po drugie – Jan zajmował wysokie stanowisko, a rozpatrywanie nowych pomysłów należało do jego czynności służbowych. Wiadomo, też, że w stosunku do swoich obowiązków Jan miał zawsze postawę pozytywną, traktował je poważnie. Tym się znów tłumaczy fakt, że Jan nie mógł po prostu przemilczeć pomysłu, tylko musiał poszukać dla takiego kroku jakiegoś uzasadnienia i znalazł je w motywie niesienia pomocy przyjacielowi przez zatajenie pomysłu, który by go rzekomo skompromitował. Obie te postawy wyjaśniają również, dlaczego, Jan publicznie nie wyśmiał pomysłu, autorytatywnie nie dopuszczając do dyskusji nad nim: byłoby to nie- zgodne zarówno z pozytywną postawą wobec przyjaciela, jak też z poważnym pojmowaniem własnych obowiązków służbowych. Zresztą wiadomo, że Jan liczył się również z opinią publiczną, a taki sposób postępowania mógł go narazić na krytykę, był więc nie zgodny i z tą jego postawą. Okazuje się więc ostatecznie, że Jan chcąc odrzucić pomysł przyjaciela nie miał tak wielkiego, jak by mogło się wydawać, wyboru ani co do samego sposobu postępowania, ani co do wyboru motywu uzasadniającego to postępowanie. Jedynie zatajenie pomysłu umotywowane niesieniem pomocy przyjacielowi było zgodne z wszystkimi jego postawami inne zaś sposoby załatwienia sprawy musiały zostać automatycznie wyeliminowane jako sprzeczne z którąś z postaw [hasła pokrewne: foreverslim allegro, przewlekłe zapalenie woreczka żółciowego, zabieg fala uderzeniowa ]

Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 8

Wśród afrykańskich dzieci częstość inwazyjnej choroby pneumokokowej spowodowanej nieszczepionymi serotypami spadła o 31% w stosunku do okresu wyjściowego do 2012 r., A wskaźniki choroby związane z serotypami PCV7 spadły o 86%, najprawdopodobniej potwierdzając, że dzieci zarażone wirusem HIV czerpią korzyści z użycia PCV . Redukcje choroby serologicznej PCV13 w 2009 i 2010 r., Przed wprowadzeniem PCV13, są najprawdopodobniej wynikiem ART. Nie jest jasne, jaka jest redukcja inwazyjnej choroby pneumokokowej u dzieci zakażonych wirusem HIV, która można przypisać wpływowi PCV, niezależnie od tego, czy są to efekty bezpośrednie czy pośrednie. Poprzednie badanie kliniczne w Afryce Południowej5 obejmujące inny harmonogram szczepień wykazało skuteczność przeciw inwazyjnej chorobie pneumokokowej zarówno u dzieci zakażonych HIV, jak i dzieci niezakażonych HIV. W przeciwieństwie do tego, badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzone w Afryce Południowej nie wykazało skuteczności szczepionki przy obecnym harmonogramie (dwie dawki pierwotne plus dawka przypominająca) wśród dzieci zakażonych HIV. Udokumentowaliśmy, że pośrednie skutki szczepień są podobne u dorosłych zakażonych HIV i dorosłych niezakażonych HIV (spadki odpowiednio o 40% i 52% dla choroby serologicznej PCV7), wyniki podobne do tych w Stanach Zjednoczonych. 10,32 Spadki, które udokumentowaliśmy, były nieco mniejsze niż spadki wśród dorosłych osób zakażonych HIV i dorosłych niezakażonych HIV w wieku od 18 do 64 lat w Stanach Zjednoczonych (średnio 61%), 32 ale z powodu wysokiego rozpowszechnienia wirusa HIV infekcja w Afryce Południowej, konsekwencje dla zdrowia publicznego wynikające z pośredniej ochrony przed PCV są większe w Afryce Południowej niż w Stanach Zjednoczonych. Read more „Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 8”